Citaat

Relativiteitstheorie

 

Relativeren

is een kracht die grote rijkdom schenkt...

 

Met je gevoelens en je verstand,

een plaats zoeken in het grote geheel...

in het geheel dat aarde heet

het geheel dat zonnestelsel, melkwegstelsel, kluster, heelal heet...

in het geheel dat bekend staat als tijd

een plaatsje sinds onze tijdsrekening,

sinds de tijd dat wij mensen schrijven, vuur maken,

sinds de tijd dat er iets menselijks bestaat...,

dat er leven aan land is gekomen,

of dat er leven is,

sinds de tijd dat de aarde of onze zon bestaat...

 

sinds de tijd van onze big bang

 

Neem de tijd en probeer dit in alle rust voor te stellen...

Hoe groot kunnen problemen zijn...

 

Relativeren,

is een kracht die grote rijkdom schenkt...

 

de rijkdom van een goed gevoel...

rijkdom die zich laaft aan de bron van de essentie van het leven

evolutie en verandering... de bron van vernieuwing...

 

een rijkdom die geen mens je kan ontnemen.

 

Hoe belangrijk is het streven... wat valt ermee te bereiken...

hoelang gaan we erons goed mee voelen...

 

Relatieveren om te begrijpen.

Als iets zo belangrijk wordt dat dit nog het enige en abslolute lijkt,

Hoe kan er dan nog ruimte zijn  om de ander te begrijpen of begrepen te worden,

 

Ruimte maken

door te relativeren, door te luisteren

en daardoor te begrijpen,

Begrijpen is niet hezelfde als goedgekeuren...

maar wel belangrijker

 

Relativeren brengt mensen met heel verschillende ideeën dichter bij elkaar...

Want slecht zelden is iets, zoals het op eerste zicht lijkt

 

Krichrie

Elk schepsel dat hier op de aarde komt heeft even veel recht om hier te zijn als eender elk ander. Mensen zouden zich er op moeten kunnen beroepen dat ze meer dan enkel een instinct hebben en zouden moeten kunnen bewijzen dat zij zichzelf helemaal onder controle hebben. Beseffende welk een voorrecht zij dan moeten hebbne om hier te mogen vertoeven zouden ze alles en iedereen rondom zich  dan ook moeten respecteren. alles rondom hen zouden zij moeten behandelen zoals zij zelf zouden behandeld willen worden.

Citaat

Waar ELKE mens recht op heeft

Universele Verklaring Van de Rechten van de Mens

Artikel 1

Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen.

Artikel 2

Een ieder heeft aanspraak op alle rechten en vrijheden, in deze Verklaring opgesomd, zonder enig onderscheid van welke aard ook, zoals ras, kleur, geslacht, taal, godsdienst, politieke of andere overtuiging, nationale of maatschappelijke afkomst, eigendom, geboorte of andere status.

Verder zal geen onderscheid worden gemaakt naar de politieke, juridische of internationale status van het land of gebied, waartoe iemand behoort, onverschillig of het een onafhankelijk, trust-, of niet-zelfbesturend gebied betreft, dan wel of er een andere beperking van de soevereiniteit bestaat.

Artikel 3

Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.

Artikel 4

Niemand zal in slavernij of horigheid gehouden worden. Slavernij en slavenhandel in iedere vorm zijn verboden.

Artikel 5

Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.

Artikel 6

Een ieder heeft, waar hij zich ook bevindt, het recht als persoon erkend te worden voor de wet.

Artikel 7

Allen zijn gelijk voor de wet en hebben zonder onderscheid aanspraak op gelijke bescherming door de wet. Allen hebben aanspraak op gelijke bescherming tegen iedere achterstelling in strijd met deze Verklaring en tegen iedere ophitsing tot een dergelijke achterstelling.

Artikel 8

Een ieder heeft recht op daadwerkelijke rechtshulp van bevoegde nationale rechterlijke instanties tegen handelingen, welke in strijd zijn met de grondrechten hem toegekend bij Grondwet of wet.

Artikel 9

Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige arrestatie, detentie of verbanning.

Artikel 10

Een ieder heeft, in volle gelijkheid, recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak door een onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke instantie bij het vaststellen van zijn rechten en verplichtingen en bij het bepalen van de gegrondheid van een tegen hem ingestelde strafvervolging.

Artikel 11

1. Een ieder, die wegens een strafbaar feit wordt vervolgd, heeft er recht op voor onschuldig gehouden te worden, totdat zijn schuld krachtens de wet bewezen wordt in een openbare rechtszitting, waarbij hem alle waarborgen, nodig voor zijn verdediging, zijn toegekend.
2. Niemand zal voor schuldig gehouden worden aan enig strafrechtelijk vergrijp op grond van enige handeling of enig verzuim, welke naar nationaal of internationaal recht geen strafrechtelijk vergrijp betekenden op het tijdstip, waarop de handeling of het verzuim begaan werd. Evenmin zal een zwaardere straf worden opgelegd dan die, welke ten tijde van het begaan van het strafbare feit van toepassing was.

Artikel 12

Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden, in zijn gezin, zijn tehuis of zijn briefwisseling, noch aan enige aantasting van zijn eer of goede naam. Tegen een dergelijke inmenging of aantasting heeft een ieder recht op bescherming door de wet.

Artikel 13

1. Een ieder heeft het recht zich vrijelijk te verplaatsen en te vertoeven binnen de grenzen van elke Staat.
2. Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten en naar zijn land terug te keren.

Artikel 14

1. Een ieder heeft het recht om in andere landen asiel te zoeken en te genieten tegen vervolging.
2. Op dit recht kan geen beroep worden gedaan ingeval van strafvervolgingen wegens misdrijven van niet-politieke aard of handelingen in strijd met de doeleinden en beginselen van de Verenigde Naties.

Artikel 15

1. Een ieder heeft het recht op een nationaliteit.
2. Aan niemand mag willekeurig zijn nationaliteit worden ontnomen, noch het recht worden ontzegd om van nationaliteit te veranderen.

Artikel 16

1. Zonder enige beperking op grond van ras, nationaliteit of godsdienst, hebben mannen en vrouwen van huwbare leeftijd het recht om te huwen en een gezin te stichten. Zij hebben gelijke rechten wat het huwelijk betreft, tijdens het huwelijk en bij de ontbinding ervan.
2. Een huwelijk kan slechts worden gesloten met de vrije en volledige toestemming van de aanstaande echtgenoten.
3. Het gezin is de natuurlijke en fundamentele groepseenheid van de maatschappij en heeft recht op bescherming door de maatschappij en de Staat.

Artikel 17

1. Een ieder heeft recht op eigendom, hetzij alleen, hetzij tezamen met anderen.
2. Niemand mag willekeurig van zijn eigendom worden beroofd.

Artikel 18

Een ieder heeft recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst;dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen, alsmede de vrijheid hetzij alleen, hetzij met anderen zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of overtuiging te belijden door het onderwijzen ervan, door de praktische toepassing, door eredienst en de inachtneming van de geboden en voorschriften.

Artikel 19

Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.

Artikel 20

1. Een ieder heeft recht op vrijheid van vreedzame vereniging en vergadering.
2. Niemand mag worden gedwongen om tot een vereniging te behoren.

Artikel 21

1. Een ieder heeft het recht om deel te nemen aan het bestuur van zijn land, rechtstreeks of door middel van vrij gekozen vertegenwoordigers.
2. Een ieder heeft het recht om op voet van gelijkheid te worden toegelaten tot de overheidsdiensten van zijn land.
3. De wil van het volk zal de grondslag zijn van het gezag van de Regering; deze wil zal tot uiting komen in periodieke en eerlijke verkiezingen, die gehouden zullen worden krachtens algemeen en gelijkwaardig kiesrecht en bij geheime stemmingen of volgens een procedure, die evenzeer de vrijheid van de stemmen verzekert.

Artikel 22

Een ieder heeft als lid van de gemeenschap recht op maatschappelijke zekerheid en heeft er aanspraak op, dat door middel van nationale inspanning en internationale samenwerking, en overeenkomstig de organisatie en de hulpbronnen van de betreffende Staat, de economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor zijn waardigheid en voor de vrije ontplooiing van zijn persoonlijkheid, verwezenlijkt worden.

Artikel 23

1. Een ieder heeft recht op arbeid, op vrije keuze van beroep, op rechtmatige en gunstige arbeidsvoorwaarden en op bescherming tegen werkloosheid.
2. Een ieder, zonder enige achterstelling, heeft recht op gelijk loon voor gelijke arbeid.
3. Een ieder, die arbeid verricht, heeft recht op een rechtvaardige en gunstige beloning, welke hem en zijn gezin een menswaardig bestaan verzekert, welke beloning zo nodig met andere middelen van sociale bescherming zal worden aangevuld.
4. Een ieder heeft het recht om vakverenigingen op te richten en zich daarbij aan te sluiten ter bescherming van zijn belangen.

Artikel 24

Een ieder heeft recht op rust en op eigen vrije tijd, met inbegrip van een redelijke beperking van de arbeidstijd, en op periodieke vakanties met behoud van loon.

Artikel 25

1. Een ieder heeft recht op een levensstandaard, die hoog genoeg is voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn gezin, waaronder inbegrepen voeding, kleding, huisvesting en geneeskundige verzorging en de noodzakelijke sociale diensten, alsmede het recht op voorziening in geval van werkloosheid, ziekte, invaliditeit, overlijden van de echtgenoot, ouderdom of een ander gemis aan bestaansmiddelen, ontstaan ten gevolge van omstandigheden onafhankelijk van zijn wil.
2. Moeder en kind hebben recht op bijzondere zorg en bijstand. Alle kinderen, al dan niet wettig, zullen dezelfde sociale bescherming genieten.

Artikel 26

1. Een ieder heeft recht op onderwijs; het onderwijs zal kosteloos zijn, althans wat het lager en basisonderwijs betreft. Het lager onderwijs zal verplicht zijn. Ambachtsonderwijs en beroepsopleiding zullen algemeen beschikbaar worden gesteld. Hoger onderwijs zal openstaan voor een ieder, die daartoe de begaafdheid bezit.
2. Het onderwijs zal gericht zijn op de volle ontwikkeling van de menselijke persoonlijkheid en op de versterking van de eerbied voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. Het zal het begrip, de verdraagzaamheid en de vriendschap onder alle naties, rassen of godsdienstige groepen bevorderen en het zal de werkzaamheden van de Verenigde Naties voor de handhaving van de vrede steunen.
3. Aan de ouders komt in de eerste plaats het recht toe om de soort van opvoeding en onderwijs te kiezen, welke aan hun kinderen zal worden gegeven.

Artikel 27

1. Een ieder heeft het recht om vrijelijk deel te nemen aan het culturele leven van de gemeenschap, om te genieten van kunst en om deel te hebben aan wetenschappelijke vooruitgang en de vruchten daarvan.
2. Een ieder heeft het recht op de bescherming van de geestelijke en materiële belangen, voortspruitende uit een wetenschappelijk, letterkundig of artistiek werk, dat hij heeft voortgebracht.

Artikel 28

Een ieder heeft recht op het bestaan van een zodanige maatschappelijke en internationale orde, dat de rechten en vrijheden, in deze Verklaring genoemd, daarin ten volle kunnen worden verwezenlijkt.

Artikel 29

1. Een ieder heeft plichten jegens de gemeenschap, zonder welke de vrije en volledige ontplooiing van zijn persoonlijkheid niet mogelijk is.
2. In de uitoefening van zijn rechten en vrijheden zal een ieder slechts onderworpen zijn aan die beperkingen, welke bij de wet zijn vastgesteld en wel uitsluitend ter verzekering van de onmisbare erkenning en eerbiediging van de rechten en vrijheden van anderen en om te voldoen aan de gerechtvaardigde eisen van de moraliteit, de openbare orde en het algemeen welzijn in een democratische gemeenschap.
3. Deze rechten en vrijheden mogen in geen geval worden uitgeoefend in strijd met de doeleinden en beginselen van de Verenigde Naties.

Artikel 30

Geen bepaling in deze Verklaring zal zodanig mogen worden uitgelegd, dat welke Staat, groep of persoon dan ook, daaraan enig recht kan ontlenen om iets te ondernemen of handelingen van welke aard ook te verrichten, die vernietiging van een van de rechten en vrijheden, in deze Verkaring genoemd, ten doel hebben.

De pater familias wilde eerst nog al zijn kinderen zien die hier op deze aarde waren. Toen uiteindelijk de laatste zoon uit Madrid was terug gekomen glinsterden zijn ogen en kon vader Ampe de kleinkinderen van de burgerlijk mijningenieur Achille Ampe achter laten. Grootvader Ampe had gekend gestaan voor zijn taai werken, zijn onvermoeibare volharding en zijn grote kennis. Op het vlak van gezondheid was zijn zoon Ursmar Antoon niet een van de sterksten. Maar een Ampe als afstammeling van het Frans "Hampe" schacht van een lans, is een vechtersbaas op zijn manier. Ook zit er de afstamming van"peau de ventre" en "poitrine de cerf" (wampe, wampa) ingebakken in die ampelos of ampelopsis, die wijnrank die kan uitgroeien tot een Hampe, het hout van een wapen, een vlag of een lans.

Ons vader zou het ons leren, op zachte of harde wijze, naar de dril of opgroeiingswijze welke hij en zijn generatie gewoon waren. Maar voor hem stond een hele generatieverandering. Een hele omwenteling moest hij trotseren en in evenwicht brengen met zijn rotsvast geloof. Klein begonnen met Roosje trachtte hij in de Rubenstraat en vervolgens in de Sint Benedictusstraat te Mortsel, zijn geloof waardig, een gezin te stichten waarbij hij zoals elke ouder hoopte dat zij het nog beter zouden hebben dan zij.

In goede en kwade dagen knede hij zijn kinderen zo dat zij ook weer nieuw leven zouden kunnen vormen en verder in de wereld zouden kunnen laten opgroeien. Toen Roosje en Toon zestig jaar getrouwd waren konden zij met vreugde zien dat klein en achterkleinkinderen met nieuwe ogen elkaar konden bekijken in een wereld die heel anders was dan de hunne maar daarom nog niet slechter. Het voorbeeld dat hij geschonken had, zijn plichtsvolle gedrevenheid, beroepsijver en ernst waren zaken die via zijn kinderen over gegaan waren naar de kleinkinderen en nu verder de wortels kunnen zijn voor een nieuwe generatie met nieuwe energie.

Toontje vond nog steeds dat zijn echtgenote Roosje bij hem was, of ergens in de buurt. Beatrijs, Patrick en Annemie waren hen voorgegaan. 'Opa' heeft een mooie leeftijd bereikt en is vredig ingeslapen op donderdag 15 februari in het Rust en verzorgingshuis waar de verzorgers van het derde verdiep hem met hun beste mogelijkheden omringden en het leven dragelijk maakten voor hem.
Noem het speling van het lot, maar op de dag dat 'oma' stierf, 22 februari zullen wij als kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, vrienden en kennissen die man die wij steeds in onze herinnering zullen houden, ten grave leggen. De laatste eerbetuiging gebeurt in de Sint Benedictuskerk waar hij zich ook vele jaren heeft ingespannen.

Er zijn van die dagen dat wij geconfronteerd worden met lijden, pijn en verdriet.
Wij worden in ons leven geconfronteerd met nieuw leven
maar moeten ook toekijken bij het heengaan van het leven.
De dood komt ons steeds tegemoet.
Door ons geloof kunnen wij kracht in dit leven vinden
en vinden wij troost bij de minder aangename momenten die op ons af komen.

 

Zij die deze aarde verlaten zijn in een diepe slaap getreden. zij hoeven geen weerstand meer te bieden aan al de problemen van deze wereld. Hun lijdensweg is ten einde. Voor hen wacht na een lange tijd de volbrenging van hun hoop, het geloof in de opstanding na de dood, die zal komen wanneer het einde der tijden er zal zijn.

Zij laten anderen na. Dezen zullen treuren en moeten leren omgaan met hun verdriet. Maar voor hen die geloven is er de Hoop. Ook zij kunnen uitkijken naar het Koningkrijk van God. Zij kunnen de herinnering van de gestorvene levend houden. Nog beter kunnen zij het levenswerk van de ingeslapene verder laten groeien in hun vooruitgang in dit leven. De nabestaanden moeten verder gaan en zelf de weg vrder bewandelen en voorbereiden voor hen die nog zullen volgen.

Laat mij mogelijkheden kennen om door dit leven te gaan.

Laat mij grote dingen durven te dromen en maak ze waar!

U Heer geeft mij de kracht en het vertrouwen om verder te gaan.

'… Want God is het, die om zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt.' (Filippenzen 2:13)

De laatste uren voor het einde was voor Toon, maar ook voor zijn kinderen die grote wereld och zo klein geworden, en werd er toch zo veel onbeduidend. Maar het samenzijn, het verbonden in één familie werd toen toch nog zo veel sterker.

Volgend op Belang van terug te grijpen naar essentiële waarden kunnen wij enkele artikelen van Tim Peeters Leuven onder de loep nemen. Hij gaat dieper in op de verhoudingen van allochtonen en autochtonen op zijn webblog met de presentatie van de vroegere tekst omtrent de Latrelatie die ook hier in België heerst.

Het is belangrijk hoe wij met de verscheidene groepen in ons land willen mee omgaan en onze houding nu zal de gevolgen voor later inhouden. Remediëring kunnen wij vermijden door op voorhand de zaken juist te onderzoeken en zo goed mogelijk trachten aan te pakken.

Citaat

Oude tekst deel 1
LIVING APART TOGETHER? ON ETHNIC IDENTITY DYNAMICS AND INTERGROUP RELATIONS BETWEEN ALLOCHTHONS AND AUTOCHTHONS

 

Boris Snauwaert, Norbert Vanbeselaere, Bart Duriez,

Filip Boen, and Dirk Hutsebaut

 Introduction

The challenging character of a society is often pushed to extremes when it comes to the

relationship between autochthons and immigrants. A crucial concept to grasp this relation seems to be

ethnicity, which constitutes an increasingly vigorous dimension in everyday life. It is quite clear that the

ethnic identities of both autochthons and immigrants will influence their relation. At the same time, this

relation itself will influence these identities.

In this chapter we will study the ethnic identity dynamics that come into play in the context of

immigrants in a host society. Moreover, we will demonstrate that ethnicity is often strongly interwoven

with religiosity. Roosens has offered a vast amount of empirical research in this domain. We will

briefly present some aspects of his work that are relevant to our topic here. Then, we will present a

social-psychological framework to analyze the topic. The objective of this chapter can be interpreted as

a presentation and comparison of two approaches to ethnicity dynamics: an anthropological and a

social-psychological approach. The social-psychological theorizing offers a conceptual framework that

allows to systematize certain anthropological findings. On the other hand the anthropological insights

constitute a healthy counterweight for the, occasionally, abstract and strict social-psychological

theorizing. We will argue that both approaches are complementary. The integration of both approaches

will eventually lead to more profound insights into the role of ethnic identity dynamics in intergroup

relations.

 Roosens on ethnicity The creative character of ethnicity

Throughout his work, Roosens has elaborated on the dynamic and creative character of ethnicity

(1982, 1988, 1989, 1994, 1998). From the start, he has reacted against the concept of ethnic groups as

being merely passive bearers of differing cultures. In this vision the persistent contact between these

ethnic groups would gradually result in the disappearance of cultural differences. As stated above, we

LiberAmicorum E. Roosens 2

are however confronted with a rise in the salience of ethnicity. Roosens finds an explanation for this

tendency in the instrumental function of ethnicity in the contemporary world: ethnicity has become a

strategic tool to pursue economic interests in a more effective way than e.g., class, nation or religion.

Due to the dominant ideology of equality, no government can refuse an ethnic group the right to its own

identity without being branded as racist. ‘If they refuse to favor the less economically advantaged or the

members of a trade union, they are, at best, ‘capitalists’ or ‘conservatives’” (Roosens, 1989). Thereby,

Roosens joins Barth’s (1969) emphasis on the distinction between the ethnic group and the ‘objective’,

perceivable culture. An ethnic group is a type of social organization in which the participants

themselves make use of certain traits from their past, a past which may or may not be historically

verifiable. Roosens distinguishes two constituting features of an ethnic group, and as a consequence of

ethnic identity.

 Two aspects of ethnic identity

An important purpose of the process of self-definition by selecting traits out of the totality of the

observable culture, is to create a social border between oneself and similar groups by means of a few

cultural emblems and values and, by this, making oneself distinct from others (Barth, 1969). For the

interpretation of this process Roosens goes back to a more psychological analysis of identity (De Vos,

1975; Epstein, 1978). In this respect the identification with an ethnic category is said to provide the

person with psychological security, a feeling of belonging. Of course, each individual belongs to

several social units at the same time: humankind, a continent, a nation, an ethnic group, a religious

group, a family, and so on. The individual is at least cognitively aware of his membership of different

categories. This is not to say that s/he values them all in the same way: some of these memberships will

be more important for him/her than others and consequently s/he will identify with them more strongly.

One can say that there is a hierarchy of identities for each person, e.g., a man or woman can see

him/herself in the first place as a parent, secondly as a Catholic, Flemish, and so on. This hierarchy has

a dynamic character: it can change in the course of time or one social identity can simply be more

relevant than others in a specific context. Depending on the social identity that is relevant in a particular

situation, one will feel similar to others who belong to the same unit and different from others who are

members of comparable, but different units. In this way, ethnic identity creates an ingroup as well as an

outgroup: it combines the source of differentiation with an internal source of identification.

In his more recent work Roosens (1994, 1998) stresses that the creation of a social border is not the

sole source of an ethnic identity: the role of the reference to one’s origin needs to be considered as well,

moreover it should be considered as the prime source of ethnic identity. The ethnic border creates a

distinction between people, while the origin creates similarity for people within a group. In this respect

Roosens uses the ‘family-origin metaphor’: belonging to an ethnic group is like being rooted in a

Living apart together? 3

family. This sense of continuity with the past logically precedes the ethnic border as a foundation of the

ethnic identity. What a person is in ethnic terms has more to do with this reference to one’s origin than

with ethnic borders. It is exactly this genealogical dimension which differentiates an ethnic group from

other social groups like linguistic or religious groups.

The intergroup context of immigrants

Roosens (1994) states that both sources can be, in turn, more important than the other, depending

on the historical circumstances and situations. At the same time he suggests a primordial position for

the idea of the reference to the origin in the conceptualization of ethnicity. The dialectic relation

between these two sources of ethnicity can be illustrated clearly in the context of an immigrant group in

a host society. Both groups, the immigrants and the natives, can be said to refer to the origin or use the

family-origin metaphor in their relations, each in their own specific way.

Roosens states that in the immigrant group the family metaphor will be more important than the

creation of social borders. Some patterns of immigrant culture which function as ethnic markers and as

elements of an ethnic boundary do so only in a secondary fashion: their primary meaning and function

is to be understood from the perspective of the relationship between immigrants and their homeland or

own immigrant communities (Roosens, 1994). In our opinion, these statements seem to apply mainly to

the first generation immigrants. As far as the second generation is concerned, the boundary dynamics

fully come into play, for the ties with the family in the country of their parents and with its culture have

been diluted considerably (Roosens, 1994).

In this way, Roosens demonstrates the importance of the construction of origins and their

maintenance in the hearts of the allochthons. At the same time he demonstrates that origins are also

considered important by the natives for they determine the status ascribed to various groups of

immigrants. Let us focus on the immigrant situation in Belgium. An interesting observation with respect

to this matter is the dominant restriction of the label ‘migrants’ (which automatically implicates the idea

‘migrant-problems’) to non-European immigrants, more specifically Turks and Moroccans. This

linguistical custom reveals the intergroup attitude of the natives: ‘they’ are different from ‘us’, in this

respect ‘us’ also incorporates the European persons living in Belgium (Italians, Spaniards, etc.). This

can only be understood by the reference to their own origin: as Europeans and Christians they are seen

as ‘totally different’ from ‘the Muslims.’ Reference to one’s origin (both the immigrant’s as their own)

functions in this way as a ground for representing cultural, and especially religious differences as

absolute: social borders are created. In this way the creation of ethnic boundaries can be considered as

emanating rather from the natives than from the (first generation) immigrants.

LiberAmicorum E. Roosens 4

A social-psychological approach: Social identity theory

It is interesting to compare these ideas, as they were developed from an anthropological point of

view, with a social-psychological approach. In the next paragraphs we will outline one of the most

influential (judging from the amount of research it has instigated) social-psychological theories of the

last decades: the social identity theory. We will show that these different lines of thinking, who are

traditionally not bound to cross, can be put in a dialogue which will reveal an interesting picture: they

are compatible and at the same time they form a critical counter-weight for each other. More

specifically, social identity theory gives a clear and systematic analysis of the different psychological

processes involved in the creation and the dynamics of the existence of social groups. This analysis can

be considered as a profound elaboration of the social-psychological foundation of ethnicity, which

Roosens touches upon only briefly. At the same time, social identity theory elaborates on the

implications of group membership for intergroup relations. On the other hand, the anthropological

approach offers important insights and observations to complement the rather abstract theorizing of the

social identity theory.

 

Hij vervolgt:

Following the theoretical insights developed by

Tajfel (1978, 1981) and by Turner (1981, 1982), Brown (1988) arrived at the following definition: ‘a

group exists when two or more people define themselves as members of it and when its existence is

recognized by at least one other. The ‘other’ in this context is some person or group of people who do

not so define themselves.’ According to this definition, a group becomes a social-psychological reality

when a number of people share the perception that some of them belong to the same social unit while

others do not belong to that unit. Furthermore, these perceptions of differential group membership do

have important and predictable consequences for the attitudes and behavior towards ingroup and

outgroup members. More specifically, the mere fact of belonging to one social group rather than to

another does easily result in ingroup favoritism and outgroup discrimination. The social identity theory

(Tajfel & Turner, 1979) has been developed in order to explain why people become attached to the

groups they belong to and why these group memberships afflict the relationships with other groups

within the social environment.

The social identity perspective departs from the observation that people do spontaneously perceive

their social environment as consisting of a relatively limited number of mutually exclusive categories

 > Lees verder op Tim Peeters Leuven  zijn Gezondheid en welzijn.

Aan te nemen houding in het stedelijk onderwijs te Brussel

Onterecht worden concentratiescholen gediaboliseerd en worden zo wel leerlingen als leerkrachten regelmatig in het verkeerd daglicht gesteld.

Per definitie is het niet dat onze concentratiescholen minder goed onderwijs zouden aanbieden. In Brussel valt het wel op dat de Nederlandstalige stadsscholen veel minder middelen en slechtere infrastructuren hebben dan andere Nederlandse scholen in het land.

Ouders kiezen hun kinderen omwille van de kwaliteit van het Nederlandstalige onderwijs hun kinderen in die afdelingen van de stedelijke scholen te plaatsen met een extra hoop dat zij dan makkelijker op de arbeidsmarkt terecht zouden kunnen komen.

Verscheidene ouders kunnen spijtig genoeg de moed niet opbrengen om zich de andere taal ook eigen te maken. Wij zouden er meer werk van moeten maken om de ouders het gevoelen te moeten geven dat de keuze voor het Nederlands voor hun kinderen ook van hen een engagement vraagt. Ook moet er aan gewerkt worden dat er thuis ook wel Nederlandstalige lectuur komt en radio en televisie ook nu en dan eens afgestemd worden op de Vlaamse zenders.

Problematisch is wel dat bepaalde ouders zich er niet in kunnen schikken dat wij een andere levensnorm er op na houden en dat ook in ons onderwijs bepaalde waarden belangrijk zijn. Betreft dat laatste gaat er de laatste jaren veel verkeerd. Hier willen bepaalde gemeenten en groepen geen waarden meer belangrijk vinden. Dikwijls willen zij zich verstoppen achter het poortje van neutraal onderwijs. Neutraliteit en pluralisme mogen echter nooit inhouden dat men de menselijke waarden over boord gooit.

Men kan er niet onderuit dat elkeen vast hangt aan haar of zijn cultuur waar het in is opgegroeid. Of men nu gelovig is of niet zijn er de tradities en geloofspunten (atheïstisch of in een goddelijk wezen) welke steeds verweven blijven met het dagelijks leven. Onder de schoolgangers en hun begeleiders is er het probleem dat zij vaak niet van elkaars gewoonten en beleving op de hoogte zijn. Zij kennen verrassend weinig van elkaars gebruiken en levensopvattingen.

Door immigratie kwamen religies als de islam, het boeddhisme, shintoïsme of  het taoïsme België binnen. Europa kon niet ontsnappen aan de veelvoud van religieuze groepen die over het rijk kwamen en zich er begonnen te wortelen. Ondanks de mondialisering is er nauwelijks contact tussen de religieuze tradities gekomen. En sommige groepen durven bepaalde waarden niet naar voor brengen of niet inzien dat zij bij de meeste belevingsbeschouwingen ook algemene regel zijn. Het zijn die waarden: niet liegen of bedriegen, niet stelen, niet onteren en respect hebben welke de autoriteiten hoog in het vaandel zouden moeten dragen. Alsook zijn het die waarden waarop wij in het onderwijs zouden moeten staan en zouden moeten eisen dat zij door iedereen die in dat onderwijssysteem wil delen, ook moeten opgevolgd worden. Indien wij het asociaal gedrag dat er nu in vele scholen heerst bij de horens zouden mogen aanpakken zou er reeds veel kwaad uit de wereld worden geholpen. Veel leerlingen zouden ook veel kunnen presteren daar zij nu enorm gehinderd worden door kinderen die zich denken alles te kunnen verantwoorden doordat zij gebruik kunnen maken van de huidige omgekeerde discriminatie.

Socio-economische factoren kunnen gerust ook opgevangen worden en hoeven geen excuus te zijn voor allochtoon of autochtoon.

Indien wij meer ondersteuning van het beleid zouden krijgen zal iedereen beter kunnen presteren. Dit onder voorwaarde dat er terug wordt gegrepen naar de essentiële waarden van het mens zijn en het menselijk met elkaar om gaan.

 Op de verscheidene webpagina's van de Christadelphians kan je meer lezen over het Kerstfenomeen. Het is belangrijk dat wij er bij stil staan wat wij en hoe wij iets vieren.

Citaat

KERSTFEEST

KERSTBOODSCHAP

 

 

Alle christenen van de wereld vieren elk op hun eigen wijze kerstfeest. Kerstfeest kwam slechts in voege in  plus minus 350 na Christus. Christenen konden niet verder meedoen aan de zonnewendecultus.Zo is nog voor vele mensen het kerstfeest slechts eten en drinken en gezelligheid rond een heidense kerstboom met vruchtbaarheidssymbolen als versiering. Kerstgeschenken voor velen het belangrijkste.

De kerstboom is niet zo onschuldig. Het heeft niets te maken met christenen, nog met de geboorte van Jezus, integendeel is het een heropleven van oude afgoderij. Wij vinden in het O.T. de sporen van de kerstboom voor de ongelovigen.

 

Isa 57:5  Gij, die in wellust ontbrandt bij de terebinten, onder elke groene boom; die de kinderen slacht in de dalen, in de rotsspleten;

 

Jer. 2:20  Want van ouds hebt gij uw juk verbroken, uw banden verscheurd, en gezegd: Ik wil niet dienstbaar zijn. Want op elke hoge heuvel en onder elke groene boom legt gij u in ontucht neder. In deze verzen gaat de profeet voort met zijne beschuldigingen tegen

het afgedwaalde volk.

 

De plaatsen waar de afgoden aangebeden werden, vers 20 <#Jer 2.20>. [Op allen hogen heuvel en onder allen groenen boom,] op de hoge plaatsen en in de bossen, waarvoor de heidenen ene dwaze voorliefde en verering koesterden.

 

Deze morgen wil ik mij houden aan de tekst met betrekking tot de eerste komst van Jezus op deze aarde. Namelijk het blijde gebeuren van de geboorte. Iedere geboorte is op zichzelf een blijdschap voor de mensen die er heel dicht bij betrokken zijn.

Maar de blijdschap van bijna tweedeuizend jaar geleden is er vandaag nog steeds, en bijzonder voor hen die dicht bij Jezus betrokken zijn en die Hem destijds met moeite hebben gezocht precies als de drie magiërs. ( hier bekend als de drie koningen).

Wie Jezus kent verkondigt in feite blijdschap !

Lu 2:10  En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen:

 

 Mattheus 1 : 18-25

Vers 18

Jozef en Maria waren in verloving ( ondertrouwd ). Wij stellen de zwangerschap vast van de H.Geest. Iets wat door de ongelovige bijbellezer verworpen word en van de religieuze met een  spottende glimlach gelezen wordt.

Het vergt al onvoorwaardelijk geloof en vertrouwen om zo'n situatie te aanvaarden. Jozef had daar uitgesproken moeite mee. Maar daar is een reden voor geweest, namelijk Jezus mocht niet geboren worden onder de zonde, de erfzonde genoemd, anders kon Hij deze verloren wereld niet komen verlossen!

Vers 19 “ De doofpot?”

 

"In stilte" wilde Jozef van haar scheiden. Dit is niets anders, dan dat Jozef het gerecht er niet in wilde betrekken, aangezien daarop steniging of doodstraf op stond.

Deze toestand was ernstig, en beiden waren onschuldig.

Waarom een dergelijke toestand? Achter een onbeantwoorde "Waarom" staat God!

Bent u ook al eens komen te staan voor een waarom zonder antwoord?

 

Ø      Jozef had het vertrouwen in Maria verloren, iets wat menselijk is.

Ø      Jozef had zijn vertrouwen in mensen verloren, dat komen wij ook tegen, maar God bleef aan het werk in zijn leven!

Ø      Jozef was een vroom en gelovig mens, en zal wel hebben gebeden, maar bleef luisteren naar de stem van God, voor ons nu de bijbel.

 

Zo kunnen wij soms in situaties terecht komen, waarbij ons verstand te kort komt, en wij vragen: “Waarom?"

Het is gezond voor de ziel die zich vragen stelt als “waarom”, het kan hem dichter bij God brengen.

 

Vers 20/25                                  God zelf grijpt in.

 

Door een engel in zijn droom te laten komen. Toch zien wij hier dat deze droom voldoende was om Jozef te overtuigen. Wel een “droom” van Godswege.

Wat een troost voor Jozef! Een waarachtige droom van de Here kan echte troost bezorgen.

 

Let wel op voor leugenachtige dromen!

Jer 23:32  zie, Ik zal de profeteerders van leugenachtige dromen! Luidt het woord des Heren, die zij vertellen om mijn volk te misleiden door hun leugens en woordenkramerij;

 

Nu begreep Jozef dat Maria niet gezondigd had!

Aan de andere kant begint hij zijn bevoorrechte positie te onderkennen, Hij werd aangespr