Space van Marcus: Dagboek

Bij het overlijden van ons vader Toon Ampe

Wed, 21 Feb 2007 12:17:14 GMT

De pater familias wilde eerst nog al zijn kinderen zien die hier op deze aarde waren. Toen uiteindelijk de laatste zoon uit Madrid was terug gekomen glinsterden zijn ogen en kon vader Ampe de kleinkinderen van de burgerlijk mijningenieur Achille Ampe achter laten. Grootvader Ampe had gekend gestaan voor zijn taai werken, zijn onvermoeibare volharding en zijn grote kennis. Op het vlak van gezondheid was zijn zoon Ursmar Antoon niet een van de sterksten. Maar een Ampe als afstammeling van het Frans "Hampe" schacht van een lans, is een vechtersbaas op zijn manier. Ook zit er de afstamming van"peau de ventre" en "poitrine de cerf" (wampe, wampa) ingebakken in die ampelos of ampelopsis, die wijnrank die kan uitgroeien tot een Hampe, het hout van een wapen, een vlag of een lans.

Ons vader zou het ons leren, op zachte of harde wijze, naar de dril of opgroeiingswijze welke hij en zijn generatie gewoon waren. Maar voor hem stond een hele generatieverandering. Een hele omwenteling moest hij trotseren en in evenwicht brengen met zijn rotsvast geloof. Klein begonnen met Roosje trachtte hij in de Rubenstraat en vervolgens in de Sint Benedictusstraat te Mortsel, zijn geloof waardig, een gezin te stichten waarbij hij zoals elke ouder hoopte dat zij het nog beter zouden hebben dan zij.

In goede en kwade dagen knede hij zijn kinderen zo dat zij ook weer nieuw leven zouden kunnen vormen en verder in de wereld zouden kunnen laten opgroeien. Toen Roosje en Toon zestig jaar getrouwd waren konden zij met vreugde zien dat klein en achterkleinkinderen met nieuwe ogen elkaar konden bekijken in een wereld die heel anders was dan de hunne maar daarom nog niet slechter. Het voorbeeld dat hij geschonken had, zijn plichtsvolle gedrevenheid, beroepsijver en ernst waren zaken die via zijn kinderen over gegaan waren naar de kleinkinderen en nu verder de wortels kunnen zijn voor een nieuwe generatie met nieuwe energie.

Toontje vond nog steeds dat zijn echtgenote Roosje bij hem was, of ergens in de buurt. Beatrijs, Patrick en Annemie waren hen voorgegaan. 'Opa' heeft een mooie leeftijd bereikt en is vredig ingeslapen op donderdag 15 februari in het Rust en verzorgingshuis waar de verzorgers van het derde verdiep hem met hun beste mogelijkheden omringden en het leven dragelijk maakten voor hem.
Noem het speling van het lot, maar op de dag dat 'oma' stierf, 22 februari zullen wij als kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, vrienden en kennissen die man die wij steeds in onze herinnering zullen houden, ten grave leggen. De laatste eerbetuiging gebeurt in de Sint Benedictuskerk waar hij zich ook vele jaren heeft ingespannen.

Er zijn van die dagen dat wij geconfronteerd worden met lijden, pijn en verdriet.
Wij worden in ons leven geconfronteerd met nieuw leven
maar moeten ook toekijken bij het heengaan van het leven.
De dood komt ons steeds tegemoet.
Door ons geloof kunnen wij kracht in dit leven vinden
en vinden wij troost bij de minder aangename momenten die op ons af komen.

Zij die deze aarde verlaten zijn in een diepe slaap getreden. zij hoeven geen weerstand meer te bieden aan al de problemen van deze wereld. Hun lijdensweg is ten einde. Voor hen wacht na een lange tijd de volbrenging van hun hoop, het geloof in de opstanding na de dood, die zal komen wanneer het einde der tijden er zal zijn.
Zij laten anderen na. Dezen zullen treuren en moeten leren omgaan met hun verdriet. Maar voor hen die geloven is er de Hoop. Ook zij kunnen uitkijken naar het Koningkrijk van God. Zij kunnen de herinnering van de gestorvene levend houden. Nog beter kunnen zij het levenswerk van de ingeslapene verder laten groeien in hun vooruitgang in dit leven. De nabestaanden moeten verder gaan en zelf de weg vrder bewandelen en voorbereiden voor hen die nog zullen volgen.

Laat mij mogelijkheden kennen om door dit leven te gaan.

Laat mij grote dingen durven te dromen en maak ze waar!

U Heer geeft mij de kracht en het vertrouwen om verder te gaan.

'… Want God is het, die om zijn welbehagen zowel het willen als het werken in u werkt.' (Filippenzen 2:13)

De laatste uren voor het einde was voor Toon, maar ook voor zijn kinderen die grote wereld och zo klein geworden, en werd er toch zo veel onbeduidend. Maar het samenzijn, het verbonden in één familie werd toen toch nog zo veel sterker.

Fritz zijn eerste weekjes

Mon, 05 Feb 2007 11:22:26 GMT

Na vele jaren wachten en verlangen naar een hond, kwam een kleiner beestje herinneringen aan setter Sarah een beetje verzachten. Voor een White Retriever is onze woonstee te klein, waardoor wij ook het hebben van een hond uitstelden. Het gezin kon echter niet volledig zijn zonder een trouw huisdier. Volgens zoonlief moeten voor een volledig gezin er wel drie honden zijn.
Ik behoor niet tot de rustige schapen maar het Engelse bloed kon wel tegemoet komen naar een Shetlander. Na lang zoeken en wachten op een puppy bij de ingeschreven kwekers kwam er uit heel andere hoek goed nieuws. Bij de ingeschreven nesten hadden wij geen bot gevangen, door dat er te weinig waren voor de reeds ingeschrevenen te kunnen bedienen. Bij een sheltiekweker dichter in de buurt konden wij echter een nest vinden met nog kandidaatjes.Vantgidsenhof kon ons ook wel geen sabel kleurtje aanbieden, maar snel had Quinten een keuze gemaakt. Een nieuw hondje, Fritz vond na acht weken de eerste rit met onze wagen wel fijn. De eerste nacht sliep ie lekker lang en was stil. De tweede nacht en de daarop volgende kon hij ons goed wakker houden en zijn gejank hopelijk niet tot de buren laten doordringen.
Met D.A.P., honden feromoon om hem rustig te houden, trachten wij hem nu stil te houden in de nacht.
Over dag boft hij dat hij meestal veel van ons gezelschap kan genieten, daar eer wel steeds iemand thuis is. Maar hij zal er nog moeten aan wennen dat hij de eerste uren van de dag zijn plan zal moeten leren trekken en eigenlijk best zou slapen. Ook al kan grote baas wel eens rondtoeren om 4 uur in de nacht zal hij moeten inzien dat het dan nog geen speel tijd is.

Overdag treft hij het goed bij zijn nieuwe baasjes, die aan hem veel plezier, maar ook nog veel oppoets werk hebben. Nochtans weet hij wel al drie kranten plekjes op twee verdiepingen te vinden om behoeften te doen. Maar u weet wel, die ongelukjes tussendoor gebeuren ook nog wel. In de living is er toch zulk een plekje op het tapijt waar hij telkenmale een drolletje wil achterlaten. > Hij moet zich toch kunnen manifesteren <
Eten gaat vlot.
Zijn oogjes lijken nog een vliesje te hebben, maar hij kijkt wel goed uit om veel te ontdekken. Het is een echte ondernemende deugniet die van verstoppertje spelen houdt.

Overgang 2006-2006

Mon, 01 Jan 2007 04:40:04 GMT

Johanne, Quinten, Marjolein en ik zijn met Happy Feet het jaar uitgetapt en dansten na het vuurwerk te Brussel naar Leefdaal om met frisse moed 2007 tegemoet te gaan.

2004-2005 bracht in Dilbeek een directie wissel die de dansvloer onder mijn voeten uittrok, maar was het niet om mijn kinders aldaar was ik reeds ver de velden ingetrokken. Met vreugde blik ik terug aan de verscheidene harde werkers waarmee wij samen mooie voorstellingen hebben kunnen verwezenlijken.

Ook doet het enorm deugd dat er nog leerlingen zijn welke mij in hun herinnering dragen en, ook al dansen zij niet meer, toch nog een kaartje of briefje sturen. Dat ik in hun leven toch iets positief mocht bijdragen maakt het allemaal de moeite waard en doet mij nog verder doorzetten, want ook nu mag ik fier en tevreden zijn dat ik het geluk mag hebben in enkele scholen nog goede werkers te hebben. Mijn dank gaat uit naar hen die zich blijven inspannen en naar dezen die ons samen veel dansplezier konden bezorgen.

Aan allen nog veel swingende voeten toegewenst vol vreugde in een goed opgebouwd leven.

Opening

Sun, 31 Dec 2006 13:51:54 GMT

Op de laatste dag van 2006 begin ik met de opening van deze ruimte om samen met anderen (die mij nauw aan het hart ligen) enkele dingen te kunnen delen.

Naast de onpersoonlijke Webpagina's en forums die ik heb lopen, wilde ik meer persoonlijke kliekjes ook toegankelijk maken.

Iedereen is hierbij trouwens vriendelijk uitgenoigd om op mijn ander pagina's een bezoekje te brengen.

http://www.bijbelonderzoekers.org

http://groups.msn.com/Bijbelonderzoekers

http://groups.msn.com/BroedersenZustersinChristus

http://spaces.msn.com/members/Christadelphians.

http://bijbelvorsers.blogspot.com/

http://www.freewebs.com/marcusampe/index.htm